Bach, a także inni kompozytorzy, dla których utwory te przez długi czas stanowiły wzór. Froberger tworzył również krótkie toccaty alla elvatione, które były przeznaczone na potrzeby liturgii i były pozbawione odcinków fugowanych (zwykle występujących w zakończeniu toccat klawesynowych). Canzony i ricercary klawesynowe i organowe cechuje przejrzysta budowa formalna. Obserwujemy tu połączenie 2 nurtów: rapsodycznego kształtowania canzony wariacyjnej (Frescobaldi); duża 3- 4- lub 5-głosowa forma (ustalona przez Sweelincka). Utwory te cechuje równomiernie płynąca polifonia, która przyczyniła się do ujednolicenia kontrastujących części. Tematy zyskują wyrazisty kształt dzięki temu, że są utrzymane w stylu bel canto. Poszczególne części różnicują kontrasty metryczne, zaś wiąże w całość technika wariacyjna. Występują tu formy fugowane, charakterystyczne dla środkowego baroku. Frobeger w canzonach i ricercarach wprowadzał tematy żywe, zaś w capricciach i fantazjach tematy wokalne lub abstrakcyjne (heksachord).
Bibliografia Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, .
Linki zewnętrzne
darmowe nuty dostępne w Werner Icking Music Archive
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy baroku Kategoria:Ludzie związani z Héricourt (Górna Saona) Kategoria:Urodzeni w 1616 Kategoria:Zmarli w 1667 Kategoria:Ludzie urodzeni w Stuttgarcie