Towarzystwo Popierania i Krzewienia Nauk – niezależne stowarzyszenie, grupujące ludzi nauki, mających istotne osiągnięcia w badaniach naukowych lub popularyzacji wiedzy, zainteresowanych etyką pracy naukowej i rolą nauki w społeczeństwie.
Charakterystyka Powstało w 1980 roku. Inicjatorami jego utworzenia byli Ryszard Herczyński, Grzegorz Białkowski i Jerzy Szacki. W pierwszym zebraniu rozszerzonej grupy inicjatywnej uczestniczyli też Władysław Fiszdon, Witold Karczewski, Bohdan Paczyński i Andrzej Ziabicki.
Celem działalności Towarzystwa było: dbanie o wysoki poziom wymagań zawodowych i moralnych w środowisku naukowym, obrona pozycji nauki w życiu państwa i społeczeństwa, krzewienie szeroko rozumianej świadomości naukowej.
Siedzibą Towarzystwa był Instytut Fizyki Doświadczalnej Uniwersytetu Warszawskiego.
I Zjazd odbył się 5 listopada 1980 roku. Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce 13 grudnia 1981 roku, Towarzystwo zostało najpierw zawieszone – 21 grudnia 1981 r., a następnie 18 listopada 1982 rozwiązane. W III Rzeczypospolitej zostało reaktywowane 28 lipca 1989 r.