Aleje Jerozolimskie, ale aleja Niepodległości (obie ulice w Warszawie)Skrót od aleja sjp.pwn.pl.
Historia Aleje tworzone były już w starożytności, m.in. w Egipcie, Cesarstwie Rzymskim oraz na Bliskim Wschodzie. Król Persji, Dariusz III (336 – 330 r. p.n.e.), by rozwinąć i poprawić komunikację pocztową, kazał główne trakty obsadzić m.in. drzewami oliwnymi, w których cieniu gońcy mogliby odpocząć, jak również posilić się rosnącymi na nich owocamiA. Lemiechow, „Obsadzanie dróg. Warunki powodzenia plantacji przyrożnych”, „Ogrodnik Polski” , 1905-1906, nr 11, s. 246.. Popularność alej w Europie przypadła na czasy renesansu. Szpalery drzew i krzewów pełniły wtedy przede wszystkim funkcję ozdobną, jak choćby w połowie XV w. w ogrodzie przy Villi Quaracchi niedaleko Florencji. Dlatego też etymologia słowa wywodzi się od francuskiego allée oznaczającego początkowo wyrównaną ścieżkę ogrodową, a potem drogę prowadzącą z rezydencji do ogrodu, wzdłuż której znajdowały się rabaty kwiatowe, rzadziej drzewa lub krzewyKrzysztof A. Worobiec, „Wyjątkowy element krajobrazu: aleje przydrożne” [w:] „Aleje przydrożne. Historia, znaczenie, zagrożenie, ochrona”, red. Krzyszrof A. Worobiec, Iwona Liżewska, Borussia, Olsztyn, 2009, s. 19-23.. Dzisiaj w wielu językach europejskich używane są pochodne słowa na określenie drogi obsadzonej drzewami (niem.