Poeta-laureat (ang. Poet laureate, łac. Versificator Regis) – powoływany przez króla lub innego władcę oficjalny poeta dworski.

Stanowisko poety-laureata było szczególnie popularne w późnym średniowieczu i w czasie odrodzenia w krajach Europy Zachodniej i Południowej, zwłaszcza w Anglii i Włoszech. Obecnie funkcjonuje m.in. w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

Polska Polska wydała trzech poetów-laureatów, uwieńczonych przez papieży: Klemens Janicki uwieńczony przez Pawła III w 1540 roku, Adam Schröter uwieńczony przez Piusa IV w 1564 oraz Maciej Kazimierz Sarbiewski uwieńczony przez Urbana VIII w 1622.

Anglia Pierwszym znanym twórcą, który otrzymał to stanowisko, był , uhonorowany w ten sposób przez króla Anglii Ryszarda Lwie Serce. Początkowo tytuł ten miał niewielkie znaczenie. Jego prestiż wzrósł w epoce elżbietańskiej, kiedy literatura angielska przeżywała okres największego rozkwitu. Niezależnie od tytułu nadawanego przez dwór królewski, przez pewien czas podobne tytuły przyznawały oddzielnie uniwersytety w Oksfordzie i Cambridge.