wyd. następne zobacz poz. 21 (s. 8–9, 231-232); tekst łaciński i polski Zbiór mniejszy poezji polskich drobniejszych, albo suplement do Zbioru większego rytmów jego ojczystych, wydanego w II tomach, a w IV częściach w Warszawie R. P. 1755-1756. Przydane są na końcu łacińskie tegoż autora poezje, Warszawa 1782; zawartość: dedykacja dla A. K. Czartoryskiego; Przedmowa do czytelnika; wiersze różne i epigramaty; Hexasticha; Tetrasticha; Disticha; z łacińskiego (drobne przekłady, m.in.: Vergiliusa, Horatiusa, Catullusa, Ovidiusa, Propertiusa, Petroniusa, Persiusa, Senenki, Ausoniusa, Claudiana, Fantyszka, Jana Kochanowskiego, Sarbiewskiego, Inesa i Owena); z greckiego (drobne przekłady); Disticha łacińsko-polskie porządkiem abiecadłowym; Przekłady poz. 45, 48, 63-64; z francuskiego (drobne przekłady, m.in. z: G. de Scudéry, Voltaire, W. Congreve); Sylloge brevis carminum sive auctarium Manipuli carminum variorum eodem auctore. Varsaviae... A. 1771 editorum;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Epifani Minasowicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.