W latach 1978–1982 udzielał się w Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”. Od 1980 był doradcą NSZZ „Solidarność”. Wchodził w skład Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie, w ramach tego gremium przewodniczył komisji kultury. Od 23 grudnia 1991 do 11 lipca 1992 sprawował urząd ministra kultury i sztuki w rządzie Jana Olszewskiego..
Był członkiem rady honorowej budowy Muzeum Powstania Warszawskiego. Działał w Towarzystwie Popierania i Krzewienia Nauk oraz Polskim Towarzystwie Socjologicznym. Wykładał także w Collegium Civitas w Warszawie, pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Sztuk Wizualnych i Nowych Mediów w Warszawie.
Zmarł 26 września 2006, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera F/G–3–15/16).
Był bratem Ryszarda Sicińskiego (adwokata i wolnomularza).
Odznaczenia W 1997 otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.. W 2005 został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Został także uhonorowany Krzyżem Armii Krajowej.