Morane-Saulnier L – francuski jedno lub dwumiejscowy samolot wielozadaniowy, używany jako zwiadowczy, a później także myśliwski, w konfiguracji parasol, zbudowany przez Aéroplanes Morane-Saulnier w 1914 roku i używany w początkowym okresie I wojny światowej.
Morane-Saulnier L był pierwszym samolotem, w którym zastosowano karabin maszynowy strzelający poprzez tarczę śmigła według pomysłu Saulniera i Rolanda Garrosa. Bardzo dobre parametry maszyny stały się przyczynkiem do znacznego postępu w dziedzinie konstrukcji myśliwców ze zsynchronizowanymi karabinami i szybkim zastąpieniu maszyny przez nowsze rozwiązania.
Historia Morane-Saulnier L został opracowany w 1913 r. przez Léona Morane na podstawie wcześniejszego modelu G i został wyposażony w nowe skrzydła typu parasol, umieszczone ponad kadłubem na zastrzałach. Konfiguracja ta została przetestowana na maszynach modelu G, które normalnie posiadały skrzydła przymocowane do górnej części kadłuba. Przekrój kadłuba miał kształt prostokąta zwężającego się ku ogonowi, na którego końcu zainstalowano statecznik pionowy i stery wysokości. Kształt zarówno statecznika jak i sterów był trudny do określenia ze względu na to, że zmieniały się one z biegiem czasu, gdyż próbowano nadać im optymalną formę.