Włodzimierz Mokry, ukr. Володимир Мокрий (ur. 18 kwietnia 1949 w Drawie) – polski filolog ukraińskiego pochodzenia, profesor nauk humanistycznych i wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, twórca Fundacji św. Włodzimierza Chrzciciela Rusi Kijowskiej, poseł na Sejm X kadencji (1989–1991).
Życiorys Urodził się w Drawie, dokąd w wyniku akcji „Wisła” zostali wysiedleni jego rodzice. W 1962 ukończył szkołę podstawową w Ostrym Bardzie, w 1966 IV Liceum Ogólnokształcące w Legnicy, zdając na maturze także egzamin z języka ukraińskiego. W 1972 został absolwentem w filologii rosyjskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W 1978 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Ruska Trójca. Karta z życia kulturalno-literackiego Ukraińców w Galicji w pierwszej połowie XIX w., wypromowanej przez profesora Ryszarda Łużnego. W 1997 został doktorem habilitowanym w oparciu o publikację Literatura i myśl filozoficzno-religijna ukraińskiego romantyzmu. Szewczenko, Kostomarow, Szaszkiewicz. W 2002 otrzymał tytuł naukowy profesora. Od 1999 do 2003 kierował Katedrą Ukrainistyki UJ. W 2004 objął stanowisko kierownika nowo powstałej Katedry Ukrainoznawstwa na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego.