Na podstawie doświadczeń załóg He 177 przygotowano kolejne wersje rozwojowe. He 177A-6 powstał na bazie A-5, jednakże w jego konstrukcji wprowadzono istotne zmiany. Zmodyfikowano tylne stanowisko strzeleckie, zmieniono konstrukcję komór bombowych, dodano dodatkowe zbiorniki paliwa. W maju 1944 r. zaplanowano budowę 15. egzemplarzy tej wersji, jednakże wraz z rozwojem czterosilnikowej wersji samolotu prace zostały przerwane. Finalnie powstało 11 egzemplarzy tej wersji. Ostatnim wariantem z dwoma śmigłami był He 177A-7. Samolot zaprojektowano jako maszynę bombowo-rozpoznawczą dalekiego zasięgu. Do jego napędu zastosowani silniki Daimler-Benz DB 613, które były w rzeczywistości układem dwóch silników DB 603G. Ta wersja wzbudziła zainteresowanie Japonii, która była zainteresowana pozyskaniem licencji na He 177A-7. Ostatecznie nie doszło do przekazania technologii. Ilość zbudowanych He 177A-7 nie jest znana, jeden z nich został zdobyty przez wojska amerykańskie i był poddany testom w USA.