Charakterystyczną cechą samolotu stał się kadłub o wąskim profilu dla zmniejszenia oporów aerodynamicznych i dwuosobowa kabina załogi w samym nosie kadłuba dla uzyskania możliwie najlepszej widoczności, przy czym operator radaru siedział za pilotem tyłem do niego. Oznaczenie projektu zmieniono na P.1060.

Pierwszy lot odbył się 15 listopada 1942 roku, a chrzest bojowy przeszedł w nocy z 11 na 12 czerwca 1943 roku. Wyposażony był w radar krótkiego zasięgu – FuG 212 Liechtenstein C- 1, a następnie Liechtenstein C-1, SN-2. Samoloty były produkowane w Schwecht, planowano również produkcję w Mielcu, ale okazało się to niemożliwe z powodu braku wykwalifikowanego personelu. Pomimo znacznej skuteczności w zwalczaniu alianckich bombowców, produkcję tego myśliwca wstrzymano w maju 1944 roku na korzyść Ju 88 G i Dornier Do 335. Były przewidywane wersje rozwojowe tego samolotu: He 219C oraz He 319 i 419. Ogółem wyprodukowano 268 samolotów (oraz 20 prototypów). Według innych źródeł, razem z prototypami powstało 315 samolotów;