Zachodzi ona zwykle w decydujących momentach życia człowieka.
W odróżnieniu od Tiptona i Heiricha socjologowie często pojmowali konwersję jako zmianę opinii i nawyków, filozofii i sposobu życia jednostki poprzez obserwowalne przejawy uczestnictwa osoby w kulturze. Według Gladys Lang i Kurta Langa „konwersja to zupełny przewrót w obszarze centralnych wartości, który jest względnie stały.”
Konwersja przestała być zatem zjawiskiem zarezerwowanym dla religii. Chociaż konwersja religijna była nadal niezmiennie ważna w badaniach, Langowie zauważyli, że może istnieć wiele rodzajów świeckiej konwersji. Ralf Turner i Lewis Kilian stwierdzili, że „proces konwersji zachodzi wówczas, gdy fundamentalne i całkowite odwrócenie od dawnych wartości, postaw i wierzeń wymagane jest dla zaangażowania w ruch społeczny.”
Ciekawą teorię świeckiej konwersji na gruncie polskim stworzyła Antonina Kłoskowska. Badała ona przenikania się kultur narodowych na pograniczach. w trakcie badań napotkała przypadki nie tylko swobodnego przyswajania przez jednostki lub grupy elementów innej kultury, lecz także całkowitą wymianę wartości kulturowych.