Mennice oznaczano wyłącznie pierwszą literą nazwy miasta, w którym się znajdowała. Na monetach wybitych widnieje: Bydgoszcz litera B, Poznań litera P, Olkusz litera I (Ilcusia), Lublin litera L, Wschowa litera F (łac. Fraustadium, niem. Fraustadt), Kraków litera K, Wilno litera W lub V (Vilna). Oraz: WM lub MW – mennica warszawska (lata 1792–1795), MW – mennica warszawska (lata 1834–1850), B.M. (od rosyjskiego – Варшавская Moneta, czytaj warszawskaja monieta) – znak mennicy warszawskiej (lata 1850–1864), znak podobny do strzały, pochodzący z herbu Kościesza (lata 1925–1939), monogram „mw” (od roku 1965).
W numizmatyce polskie monety nie posiadające znaku menniczego oznaczane są jako ‘b.z.’ lub ‘b.z.m.’
Rosja Imperium Rosyjskie АМ – Anninsk (miejscowość obecnie w Kraju Permskim), БК – Moskwa, БМ – Petersburg, ВM – Warszawa – Mennica Warszawska (1850–1865), ЕМ – Jekaterynburg (1762-1876), ИМ – Iżora (Kołpino), КД – Moskwa, КМ – Kołpino, КМ – Koływań, ММД – Moskwa, НД – Moskwa, НДД – Moskwa, НДЗ – Moskwa, СП – Petersburg, СМ – Petersburg, СМ – Sestroreck, СМ – Suzun, СПБ – Petersburg (1724-1915), СПМ – Petersburg.
Za panowania Mikołaja II, szereg rosyjskich monet wybito poza granicami imperium: jedna gwiazda na rancie – Paryż (1896-1899), dwie gwiazdy na rancie – Bruksela