1 listopada 1918 roku zgłosił się do Wojska Polskiego i został wyznaczony referentem organizacyjnym i lotniczym w Sekcji Marynarki Wojennej Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, a później Departamencie dla Spraw MorskichDz. Rozk. Wojsk. Nr 66 z 14 czerwca 1919 roku, poz. 2103.. 25 maja 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika marynarkiDz. Rozk. Wojsk. Nr 63 z 7 czerwca 1919 roku, poz. 2003.. W 1920 przez krótki czas pełnił funkcję komendanta bazy Flotylli Pińskiej w Mozyrzu, po czym był kierownikiem Referatu Organizacyjnego w Dowództwie Wybrzeża Morskiego w Pucku. W tym okresie przyprowadził transport broni drogą morską z Turcji oraz odebrał wodnosamoloty we Włoszech.

Od 1922 do 1927 pływał na okrętach, kolejno jako zastępca dowódcy kanonierki ORP „Generał Haller” (1922), dowódca trałowca ORP „Jaskółka” (1922–1923), dowódca ORP „Generał Haller” (1923–1924), oficer wachtowy transportowca ORP „Warta” (1924), ponownie dowódca ORP „Jaskółka” (1924–1925), dowódca kanonierki ORP „Komendant Piłsudski” (1925–1926) i dowódca ORP „Warta” (1926–1927). W 1926 sprawował jednocześnie funkcję dowódcy dywizjonu ćwiczebnego, a od 1927 dowodził morskim dywizjonem lotniczym w Pucku.