Kiedy skrócimy strunę w jednej czwartej, otrzymamy dźwięk o kwartę wyższy (stosunek 4:3).
Obliczeń tych dokonywano na monochordzie.
Interwały oktawy, kwinty i kwarty były dla Greków najbardziej doskonałymi.
Antyczni akustycy nie odkryli do końca zależności pomiędzy napięciem struny a wysokością dźwięku, wiedzieli tylko, że grubsza struna o tej samej długości co cienka da niższy dźwięk.
Wiedzę o greckiej nauce o akustyce czerpiemy z dzieł: Traktat Archytasta z IV w p.n.e., który mówi m.in., iż dźwięk powstaje na skutek zderzenia. Archytas pisze również, że niektóre dźwięki mogą być zbyt głośne, by mogły być słyszalne.