Focke-Wulf Ta 152 – niemiecki myśliwiec, zmodyfikowana wersja samolotu Fw 190D, którą oznaczono Ta od nazwiska konstruktora, Kurta Tanka. Spośród wszystkich niemieckich samolotów jednosilnikowych z napędem śmigłowym, które brały udział w walkach, osiągnął on najwyższą prędkość – 718 km/h – na wysokości 10 700 m. Z powodu problemów w produkcji, przerw w dostawach materiałów i bliskiego końca wojny wyprodukowano 67 egzemplarzy Ta 152 (nie licząc prototypów).
Powstanie Konfrontacja z przybyłymi do Europy w 1942 amerykańskimi bombowcami operującymi na dużych wysokościach ujawniła braki posiadanych przez Luftwaffe myśliwców. RLM (Ministerstwo Lotnictwa Rzeszy) na podstawie zebranych doświadczeń określiła wytyczne, którymi miał się charakteryzować przyszły myśliwiec operujący na dużych wysokościach. Na wiosnę 1942 przedstawiono je pod nazwą Höhenjäger, do rywalizacji przystąpiły BFW z Bf 109 G-5 (docelowo miał być przekształcony w wersję H) oraz Focke-Wulf z Fw 190. W tej ostatniej firmie, w ramach tego programu i jego modyfikacji, nazwanych potem Höhenjäger – 1 oraz Höhenjäger – 2 przeprojektowano standardowe Fw 190 A do wersji B i C. Jednakże wszystkie te prace przyniosły fiasko. Również wprowadzona do użytku w 1944 wersja Fw 190 D, charakteryzująca się bardzo dobrymi osiągami, nie spełniała wszystkich oczekiwań lotników.