Z jednej strony kronika nic o tym nie wspomina z drugiej wątpliwe, by w tych właśnie oddziałach walczył z pewnością biorący udział w bitwie Ögödej.
Po bitwie O zmroku siły mongolskie oderwały się od nieprzyjaciela i kontynuowały ucieczkę. Ong-chan początkowo zamierzał podjąć pogoń, lecz pod wpływem lekceważących Czyngis-chana i jego armię możnych (a konkretnie Aczika Sziruna) zrezygnował z pogoni i zawrócił. Kilka dni po bitwie Czyngis-chan dokonał przeglądu swoich wojsk stąd wiemy, że miał wówczas jedynie 2660 żołnierzy. Nie wiadomo wprawdzie z jakimi siłami obie strony przystępowały do bitwy wydaje się jednak, że Czyngis-chan poniósł znaczne straty zagrażające istnieniu jego armii, wojska Kereitów były znacznie większe stąd wydaje się, że nie odczuli oni strat tak mocno.
Skutki Czyngis-chanowi mimo znacznych strat, dzięki bitwie pod Kałakałdżit-elet udało się uciec kereickiej pogoni ze sporym oddziałem. Dzięki temu mógł szybko zebrać większą armię zdolną do ostatecznego pokonania Kereitów, do czego doszło jesienią 1203 roku.
Przypisy
Bibliografia Tajna historia Mongołów. Anonimowa kronika mongolska z XIII wieku. Przełożył z mongolskiego wstępem i komentarzami opatrzył Stanisław Kałużyński,wyd. I 1970, PIW Śladami cywilizacji Wielkiego Stepu - Lew Gumilow PIW Warszawa 2004
Kategoria:Bitwy średniowiecza Kategoria:Bitwy imperium mongolskiego Bitwa pod Kałakałdżit-elet Kategoria:Bitwy w XIII wieku