Stanisław Lech Woronowicz (ur. 22 lipca 1941 w Wiłkomierzu na Litwie, wówczas pod okupacją Trzeciej Rzeszy) – polski matematyk i fizyk matematyczny, profesor nauk fizycznych, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego (UW), w latach 1981–1984 dziekan tamtejszego Wydziału Fizyki (FUW), członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk (PAN).
Życiorys Urodził się w Wiłkomierzu na Litwie. W 1963 ukończył studia na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, po czym podjął pracę na uniwersytecie. W 1968 obronił doktorat z fizyki na podstawie pracy Przestrzenie kauzalne. Habilitację uzyskał w 1972. Od 1977 profesor nadzwyczajny, a od 1991 profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1977 pełnił funkcję prodziekana, a od 1981 przez kolejne 3 lata funkcję dziekana Wydziału Fizyki. W latach 1993–1996 kierował Katedrą Metod Matematycznych Fizyki UW. Od 1991 związany z Instytutem Matematycznym PAN. Od 1993 jest także członkiem Rady Naukowej Centrum Fizyki Teoretycznej PAN.