Macgregor (MacGregor, McGregor, Gregarah) gael. MacGrioghair „syn Gregora” – szkockie nazwisko i nazwa klanu. Razem z klanami Grant, Macnab, Mackinnon, MacQuarie, Macaulay należeli do dawnego wielkiego klanu MacAlpin, łączącego według legendy potomków króla Kennetha MacAlpina. W rzeczywistości prawdopodobnym przodkiem klanu był Griogair MacDungal, jeden z lokalnych władców szkockich w IX w.
Klan Gregor, jak często nazywano klan Macgregorów, zajmował początkowo tereny w środkowej Szkocji w dolinach Glenorchy i Glenstrae. Wypierani przez klan Campbell, który otrzymał od Roberta Bruce'a nadania tych ziem, zajmowali Macgregorowie tereny nad jeziorami Loch Earn, Loch Katrine i Loch Voil oraz tereny Balquhidder w środkowej Szkocji.
Pozbawiani ziemi, w ciągłym konflikcie z większością sąsiadów, Macgregorowie stali się jednym z najdzikszych i najbardziej wojowniczych góralskich klanów. Po bezpotomnej śmierci wodza klanu Iaina of Glenstrae w 1519 przywództwo klanu objęła jedna z bocznych gałęzi, potomkowie zamordowanego przez Campbellów Gregora Roy Macgregora. Zmuszeni do życia w ukryciu, bez stałej rodowej siedziby Macgregorowie przyjęli miano „Dzieci Mgły” (Children of the Mist). Ostateczna tragedia dotknęła Macgregorów w 1603, gdy po krwawym zwycięstwie nad klanem Colquhoun pod Glen Fruin ogłoszono ich banicję.