Choroba Brugadów (ang. Brugada syndrome, sudden unexplained nocturnal death syndrome, SUNDS) – uwarunkowana genetycznie choroba o typie dziedziczenia autosomalnym dominującym, charakteryzująca się skłonnością do występowania napadowych zaburzeń rytmu o typie częstoskurczu komorowego, który może ustąpić samoistnie lub przekształcić się w migotanie komór i doprowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i śmierci.
Choroba została po raz pierwszy opisana w 1992 przez braci Josepha i Pedra Brugadów i od ich nazwiska wzięła nazwę.
Etiologia Choroba ma podłoże genetyczne, najbardziej poznana jest mutacja w genie SCN5A kodującym kanał sodowy (szacuje się, że mutacja ta odpowiada za 30% przypadków choroby). Wskutek tego dochodzi do skrócenia czasu trwania potencjału czynnościowego, zwłaszcza fazy 2, co powoduje zmiany repolaryzacji i wystąpienia zjawiska reentry.
Rozpoznanie Obraz EKG w odprowadzeniach znad prawej komory w trzech typach zespołu|thumb|center|500px Rozpoznanie choroby jest możliwe na podstawie rutynowego, spoczynkowego badania EKG oraz obrazu klinicznego.