thumb|160px|Tablica poświęcona 104 Kompanii Syndykalistów na ścianie Pałacu Krasińskich thumb|160px|Tablica na Starym Mieście 104 Kompania Związku Syndykalistów Polskich – oddział bojowy Rejonu I Obwodu Śródmieście AK wywodzący się ze Związku Syndykalistów Polskich uczestniczący w powstaniu warszawskim.

Geneza oddziału 104 kompania została sformowana w ramach Armii Krajowej w 1943, na bazie oddziału bojowego Związku Syndykalistów Polskich. Początkowo oddział funkcjonował jako pluton 1028 Rejonu I Obwodu śródmieście AK.

Po przeformowaniu w kompanię, weszła ona w skład I Zgrupowania I Rejonu. Przed powstaniem została wyodrębniona ze zgrupowania i stanowiła odwód komendanta I Rejonu w składzie: dowódca – ppor. rez. Kazimierz Puczyński „Wroński”; zastępca – ppor. rez. Witold Potz „Koperski”; szef – Stefan Zakrzewski „Zagórski”; Pluton 1128 – ppor. Roman Kozłowski „Szczerba”; Pluton 1129 – NN Pluton 1130 – NN „Jordan”. 30 lipca kompania otrzymała z dowództwa Rejonu 12 granatów Sidolówek. Kwatera kompanii znajdowała się w fabryce firanek Szlenkiera przy ul. Świętojerskiej 10. W dniu 1 sierpnia przed godz. 17.00, dotarło tam sześćdziesięciu żołnierzy, w tym piętnaście kobiet. Uzbrojenie stanowiły: 5 pistoletów, 200 sztuk amunicji, dwa rewolwery i 12 granatów.