Edward Braddock III (ur. ok. 1695 w Szkocji, zm. 13 lipca 1755 niedaleko Great Meadows, obecnie stan Pensylwania) – brytyjski generał, dowódca wojsk angielskich w bitwie nad Monongahelą w czasie wojny Indian z Francuzami.
Braddock urodził się ok. 1695 roku w Szkocji. Nieznana jest ani dokładna data ani miejsce urodzenia. Był synem Edwarda Braddocka II, kapitana elitarnych jednostek Coldstream Guards, jego matka zmarła zaraz po porodzie. Edward Braddock III również został przeznaczony do zawodowej służby wojskowej. Naukę pobierał w najprawdopodobniej w elitarnej Royal College of St. Peter at Westminster. W 1710 roku został przyjęty do oddziałów Coldstream Guards w stopniu chorążego. Większość służby spędził w Anglii nie biorąc udziału w żadnej kampanii wojennej.
W 1743 roku awansował na stopień drugiego majora Coldstream Guards. W 1747 roku towarzyszył admirałowi Richardowi Lestock w wyprawie wojskowej na kontynencie. W latach 1746–1748, w drugiej fazie wojny o sukcesję austriacką, służył w Holandii, gdzie brał udział w bitwie pod Bergen op Zoom.