Glossa ordinaria zyskała tak wielki autorytet, że Accorso został rychło obwołany największym glosatorem i bożyszczem jurystów; jednak następne pokolenia zwracały mniej uwagi na jego zasługi. Ostatecznie szesnastowieczni humaniści, m.in. Rabelais w Gargantui i Pantagruelu, krytycznie polemizowali z glosami Accorsa.
Zdobyła uznanie także w sądownictwie, czego wyrazem było związane z jego dziełem powiedzenie: "Quidquid non agnoscit Glossa, non agnoscit curia", ("Czego nie zna glosa, tego nie zna sąd").
Przypisy
Bibliografia Katarzyna Sójka-Zielińska, Historia prawa, Warszawa 1993 ().
Kategoria:Glosatorzy Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1182 Kategoria:Zmarli w 1260