Koncert na rzecz Bangladeszu – nazwa serii dwóch, pierwszych w historii, rockowych międzynarodowych koncertów dobroczynnych, zorganizowanych jednego dnia, 1 sierpnia 1971 (czternaście lat przed Live Aid) w nowojorskiej sali Madison Square Garden. Koncerty dla około 40.000 słuchaczy odbyły się w dwóch turach: po południu i wieczorem. Głównymi organizatorami i uczestnikami koncertów byli George Harrison (gitara, śpiew), Eric Clapton (gitara), Bob Dylan (gitara, harmonijka, śpiew) i Ravi Shankar (sitar, śpiew); oprócz nich wzięli udział także Klaus Voormann, Billy Preston, Leon Russell, i inni. Harrison namawiał do udziału w koncercie także byłych Beatlesów – Lennona, McCartneya i Starra, ale ostatecznie tylko Ringo Starr wyraził zgodę i wziął w nim udział.
Koncerty zorganizowano z zamierzeniem zgromadzenia środków finansowych na potrzeby uchodźców - ofiar trwającej wówczas już od czterech lat krwawej wojny o autonomię Pakistanu Wschodniego, zwanego też wówczas Bengalem Wschodnim, dzisiejszego państwa Bangladesz.