Sugeruje to ich kształt, rozgałęzienia tworzące sieć dopływów i ujścia wychodzące w kierunku ciemnych obszarów, o charakterze delty rzecznej. Niektóre z takich kanałów mają 100 kilometrów długości. W okolicach biegunów zaobserwowano duże ciemne formacje, również będące jeziorami węglowodorów. Największe z nich, Kraken Mare, jest wielkości Morza Kaspijskiego i w skali księżyca jest prawdziwym morzem. Nie zostało sfotografowane w całości. Na zdjęciu widać również wyspy, w tym łańcuch wysp będący wyraźnym przedłużeniem grzbietu wzgórz widocznych na brzegu. mały|Tortola Facula, początkowo interpretowana jako wulkan lodowy, później uznana za wzniesienie otoczone przez ciemne wydmy Na kilku zdjęciach zaobserwowano twory, które kształtem przypominają wulkany. Mogą to być kriowulkany wyrzucające z siebie mieszaninę lodu wodnego i metanu. Dla ich istnienia kluczowe jest źródło energii. Być może wnętrze podgrzewają siły pływowe Saturna. Potwierdzeniem aktywności wulkanicznej jest obecność argonu w atmosferze. Jest niewiele kraterów uderzeniowych, co sugeruje, że powierzchnia jest geologicznie młoda. W okolicach równika sonda Cassini zaobserwowała ciągnące się przez setki kilometrów wydmy. Ich wysokość dochodzi do 100 m. Wydmy zostały ukształtowane przez zmienne, łagodne wiatry.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tytan (księżyc) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.