Marie Laveau (ur. 10 września 1794 w Nowym Orleanie, zm. 16 czerwca 1881 w Nowym Orleanie) – była „wielką kapłanką” (mambo) voodoo, jedną z najbardziej wpływowych osób w Nowym Orleanie; bohaterką wielu opowiadań i legend. Nazywana „Królową Voodoo” ("Voodoo Queen").
Urodziła się jako mulatka (z białego właściciela plantacji, Charlesa Laveau oraz jego czarnoskórej konkubiny, Marguerite) w Dzielnicy Francuskiej Nowego Orleanu. 4 sierpnia 1819 wyszła za mąż za Haitańczyka Jacques’a Parisa, który zmarł 5 lat później. Pracowała jako fryzjerka, gdzie zdobywała informacje i tajemnice bogatych, miejscowych Kreolek. Po śmierci męża została konkubiną francuskiego arystokraty Louisa Christopha Deuminy de Glapion (zmarł w 1855 roku), w tym związku urodziła piętnaścioro nieślubnych dzieci.
Marie zaczęła karierę jako jedna z wielu mambo, jednak dzięki swojej inteligencji umiejętnie ugruntowała swoją pozycję, m.in. wykorzystując informacje zasłyszane w domach bogaczy, u których pracowała. Marie rozumiała, że przede wszystkim trzeba zmienić negatywną opinię o wyznawcach voodoo jako „czcicielach szatana”. W tym celu rozprowadziła w religii voodoo katolickie dewocjonalia (krzyże i figury świętych) na większą skalę, które przekonały opinię publiczną, że voodoo jest także religią chrześcijańską.