W okresie międzywojennym działania urbanizacyjne ograniczyły się do wytyczenia ul. A. Czartoryskiego (dzisiaj M. Kasprzaka) i zabudowy jej prywatnymi domami i niewielkimi czynszówkami. Przy ul. Długosza 27/31 powstała w 1927 niewielka garbarnia (Monitz, Rohmer i Herbst), zatrudniająca w 1937, 45 robotników, a pod numerem 48 Łódzka Fabryka Filców Stanisława Wileńskiego.
29 października 1925 uruchomiono przedłużenie linii tramwajowej, która do tego czasu kończyła się na wysokości wejścia na część prawosławną Starego Cmentarza. Linię doprowadzono do ul. Wapiennej, co poprawiło atrakcyjność budowlaną tego obszaru Kozin, chociaż głównym powodem jej powstania było planowane i wybudowane w latach 1928–1929 – po zachodniej stronie torów kolei kaliskiej – „wzorcowe” Osiedle mieszkaniowe im. Józefa Montwiłła-Mireckiego Odtąd pasażerowie wysiadali na krańcówce „Koziny” (Srebrzyńska/Wapienna), przechodzili ówczesną ul. Towarową (ob. fragment al. Włókniarzy) i przez tor kolejowy w krótkim czasie docierali do początku osiedla Montwiłła-Mireckiego (por.