Jan Lubomirski (ur. 22 listopada 1905 w Stanclewie, zm. 30 czerwca 1997 w Olsztynie) – polski działacz kulturalno-oświatowy, nauczyciel śpiewu i muzyki, folklorysta, honorowy obywatel Olsztyna.
Życiorys mały|Grób na cmentarzu komunalnym w Dywitach Urodził się w rolniczej rodzinie Ignacego i Pauliny z domu Block. Kształcił się na kursach muzycznych, m.in. w Poznaniu pod kierunkiem Feliksa Nowowiejskiego. Był aktywnym działaczem ruchu polskiego na Warmii w okresie międzywojennym, prowadził chóry w kołach młodzieży (w ramach Związku Towarzystw Młodzieży w Prusach Wschodnich), redagował pismo „Życie Młodzieży”, gromadził materiały folklorystyczne na południowej Warmii, wydawał śpiewniki regionalne. Teksty pieśni zamieszczał na łamach „Życia Młodzieży” i „Młodego Polaka w Niemczech”.
Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany w Berlinie i początkowo był przetrzymywany w miejscowym więzieniu, następnie trafił do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen.