Piotr Dmitriewicz Baranowski (, ur. 14 lutego 1892 w Szujscy, zm. 12 czerwca 1984 w Moskwie) – rosyjski architekt i konserwator zabytków Związku Radzieckiego. Założyciel muzeum sztuki ludowej w Kołomieńskie i Muzeum Starożytnej Sztuki Rosyjskiej im. Andrieja Rublowa w Monasterze Spaso-Andronikowskim.
Życiorys thumb|Dom Piotra I, Kołomieńskie thumb|Sobór Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Moskwie Piotr Dmitriewicz Baranowski urodził się 14 lutego 1892 r. we wsi Szujscy w rejonie wiazemskim w obwodzie smoleńskim w rodzinie chłopskiej. W 1912 r. ukończył Moskiewski Instytut Inżynierii Lądowej otrzymując złoty medal Moskiewskiego Towarzystwa Archeologicznego za opracowanie planu restauracji klasztoru Trójcy Świętej we wsi Boldino.
Następnie studiował na wydziale historii sztuki Moskiewskiego Instytutu Archeologicznego, który ukończył Instytut ze złotym medalem w 1918 r. Za rozprawę o zabytkach klasztoru w Boldino w uznaniu wagi odkryć naukowych otrzymał tytuł profesora w wieku 26 lat. W latach 1919–1923 był profesorem w Moskiewskim Instytucie Archeologicznym i starszym badaczem w Akademii Historii Kultury Materialnej.