Nowy Śląsk () – tereny I Rzeczpospolitej przyłączone do pruskiej Prowincji Śląskiej po trzecim rozbiorze Polski w 1795 roku i pozostające pod administracją Prus do 1807 roku. Nowy Śląsk został utworzony z fragmentu byłego województwa krakowskiego, od 1793 ziemi żarnowieckiej. Są to okręgi: Siewierza, Pilicy i Lelowa ze stolicą w Żarkach, anektowane przez Prusy w III rozbiorze Polski.
W 1807 r. obszar ten włączono do departamentu kaliskiego Księstwa Warszawskiego. W 3 lata później przeniesiono go jednakże do departamentu krakowskiego Księstwa. Obecnie ziemie te, stanowiące obszar Zagłębia Dąbrowskiego, znajdują się w granicach województwa śląskiego.
Dane geograficzno-statystyczne Nowy Śląsk obejmował 2230 km² i liczył 52 tys. mieszkańcówWojkowice – Oficjalna strona Urzędu Miejskiego w Wojkowicach., a do jego głównych miast należały: Pilica (2129 mieszkańców), Żarki (1945 mieszkańców), Będzin (1698 mieszkańców), Sławków (1556 mieszkańców), Siewierz, Kromołów i Mrzygłód oraz lewobrzeżna część Szczekocin.