Inne standardy kaset to: sprzęt domowego użytku: S-VHS (400 linii), Hi8 (440 linii), Video8 (260 linii), Video 2000 (270 linii), W-WHS, D-VHS, Digital-8 (500 linii), MiniDV, VHS-C, SVHS-C, Betamax (270 linii), SuperBeta (290 linii), ED-Beta (500 linii), sprzęt studyjny: U-Matic, Betacam, Betacam SP, Betacam SX, Digital Betacam, MPEG IMX, HDVS, HDV, DVCAM, HDCAM, HDCAM SR, DVCPRO, DVCPRO50, DVCPRO HD, Digital S, MII, D1, D2, D5.
Niektóre z wymienionych standardów zapisu magnetycznego na kasetach opracowano z przeznaczeniem prawie wyłącznie do kamer, jednak spotyka się również magnetowidy obsługujące te standardy bez konieczności stosowania specjalnych adapterów.
W latach 80. XX wieku używane były również domowe magnetowidy systemów: Video 2000, zwany także video 2x4 (oznaczenie kaset VCC 480 dla kaset dwustronnych 2×4 godziny, 270 linii), CVC (260 linii – miniaturowy magnetowid na taśmie 6 mm), V-Cord I i II, Quasar VX oraz VCR LP (format Philipsa produkowany również w PRL, 270 linii – szpulki w kasecie jedna nad drugą). Warto pamiętać, że najgorszy studyjny magnetowid szpulowy kolorowy z lat 60.