Tarnawa Wyżna – wyludniona wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska. Leży nad rzeką San.
Miejsce po dawnej wsi znajduje się na obszarze Bieszczadzkiego Parku Narodowego, tuż przy granicy z Ukrainą. Zabudowania Tarnawy Wyżnej uległy zniszczeniu po wysiedleniu ludności ukraińskiej z południowo-wschodniej Polski w 1947. Wciąż figuruje jako wieś w rejestrze TERYTRejestr TERYT.
Wieś wchodzi w skład solectwa Stuposiany.
Historia W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej Tarnawa Niżna i Tarnawa Wyżna byli Walerian i Henryk Kieszkowscy. W 1893 właścicielem posiadłości tabularnej we wsi był Mendel Rand.
Do 1934 odrębna gmina jednostkowa, a w latach 1934–1945 gromada w zbiorowej gminie Tarnawa Niżna, należącej do powiatu turczańskiego w woj. lwowskim (do 1931 woj. stanisławowskie). W latach 1945–1951 w obrębie powiatu leskiego w woj. rzeszowskim, w 1952–1972 powiatu ustrzyckiego, a w 1972–1975 powiatu bieszczadzkiego w tymże województwie (1952–1954 i od 1973 w gminie Lutowiska (Szewczenko)). W latach 1975–1998 w woj. krośnieńskim.