Zajmował się natomiast działalnością dziennikarską - w organie Musawatu - Istiglal oraz gazecie rządowej Azerbejdżan. W grudniu 1919 został ponownie wybrany przewodniczącym swojej partii. Po przewrocie bolszewickim w kwietniu 1920 ukrywał się, najpierw w Baku, następnie w miejscowości Lahicz, tam w sierpniu 1920 został aresztowany. W więzieniu w Baku odwiedził go Józef Stalin, proponując mu wyjazd do Moskwy. Jesienią 1920 znalazł się tym mieście, tam pracował jako wykładowca języka rosyjskiego i perskiego w Instytucie Języków Wschodnich, odmówił natomiast przyjęcia funkcji przewodniczącego Ogólnorosyjskiego Towarzystwa Naukowego Orientalistycznego. W 1922 wyjechał potajemnie do Finlandii, skąd przez Niemcy i Francję udał się do Stambułu.

W Stambule przebywał od wiosny 1922, tam stanął na czele powołanego przez siebie Biura Zagranicznego partii Musawat. Od 1923 był nieoficjalnym, a od 1926 oficjalnym właścicielem i wydawcą pisma Jeni Kafkasja, zamkniętego pod presją dyplomacji sowieckiej jesienią 1927. Od 1 lutego 1928 wydawał jednak kolejne pismo Azeri Turk, zamknięte w lutym 1930, zaś od marca 1929 miesięcznik Odlu Jurt (zamknięte w 1931). W 1925 wydał książkę Sytuacja polityczna w Rosji.