W nowej wersji zamiast opisów poszczególnych pozycji umieścił zapisy całych partii, co było istotną nowością w owych czasach. W tym samym roku udał się do Hiszpanii, gdzie na dworze Filipa IV do swoich rozlicznych szachowych sukcesów dołożył zwycięstwo nad swoim mistrzem i nauczycielem Marianem Morano. Po powrocie do Włoch wybrał się w daleką podróż do Ameryki, gdzie prawdopodobnie złożony zakaźną chorobą zmarł w młodym wieku. Już po jego śmierci w Anglii wydano drukiem tłumaczenie jego manuskryptów pod tytułem The Royall Game of Chess-Play (Królewska gra w szachy), w którym autora nazwano omyłkowo "sławnym Włochem Biochimo".
Manuskrypty Greco zawierają zapisy kilkudziesięciu kompletnych partii szachowych, w większości miniatur. Wszystkie partie, datowane od 1619 do 1625 roku były wygrane przez Greco, przeciwnicy pozostali anonimowi. Rodzi to podejrzenie, że nie są to zapisy faktycznie rozegranych partii, lecz raczej samodzielne analizy autora. Do dzisiaj są materiałem dydaktycznym, cechują się pomysłowością i zmysłem kombinacyjnym.
Jego nazwiskiem nazwano kilka wariantów szachowych debiutów, przede wszystkim obronę Greco, jak również gambit i kontrgambit w debiucie gońca oraz wariant w partii włoskiej.