W latach 1509–1517 podczas budowy cytadeli San Felice w Weronie odkryto wielką liczbę skamieniałości. Wzbudziło to wzrost zainteresowania skamieniałościami. W 1517 roku oglądał je Girolamo Fracastoro, który podał trzy różne wyjaśnienia odnośnie do ich powstaniaCharles Lyell, Principles of Geology, London 1835, 4 wyd., t. 1, s. 33–34.: skamieniałości są pozostałościami po biblijnym potopie (dyluwializm); to wyjaśnienie wprowadził Ristoro d'Arezzo w XIII wieku, bronili go Luter i Kartezjusz; powstały w wyniku samorództwa, podobnie jak kryształy; Fracastoro odrzucił to wyjaśnienie; są to pozostałości po morzu. Leonardo da Vinci twierdził, że skamieniałości są to szczątki zwierząt żyjących kiedyś w morzach zalewających kiedyś duże połacie ziemskie. Jednak badane przez niego okazy, podobnie jak w przypadku analiz Ksenofanesa, reprezentowały grupy mięczaków morskich żyjących również współcześnie i dlatego były łatwe do sklasyfikowaniaRudwick, Martin J.S. (1985). The Meaning of Fossils (2nd ed.). The University of Chicago Press, s. 39. ..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia paleontologii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.