Jeżeli wskrzeszenie nie jest możliwe lub gracz nie chce z niego skorzystać, może stworzyć nową postać i kontynuować rozgrywkę.
Przygody i kampanie Typowa rozgrywka w Dungeons & Dragons składa się z przygody, czyli pojedynczej historii lub zadania, odpowiadającego jednej spójnej narracji. Mistrz Podziemi może stworzyć własną przygodę albo skorzystać z gotowych scenariuszy (tzw. modułów), publikowanych na przestrzeni historii gry. Oficjalne przygody zazwyczaj zawierają tło fabularne, ilustracje, mapy oraz cele, które mają osiągnąć gracze. Czasem dołączane są również opisy lokacji i materiały pomocnicze, choć nie są one konieczne do prowadzenia rozgrywki.
Pierwszym samodzielnie wydanym modułem D&D była przygoda Steading of the Hill Giant Chief z 1978 roku, napisana przez Gary’ego Gygaxa, choć wcześniej krótkie scenariusze pojawiały się w suplementach do zasad.
Powiązana ze sobą seria przygód nazywana jest kampanią. Miejsca, w których rozgrywają się przygody — takie jak miasta, krainy, planety lub całe fikcyjne uniwersa — określane są jako setting. Światy te osadzone są w różnych odmianach fantasy i mogą różnić się poziomem technologii oraz stopniem obecności magii.