thumb|Kościół Najświętszego Zbawiciela przed 1939 thumb|Powojenna odbudowa świątyni Kościół Najświętszego Zbawiciela – zabytkowa świątynia rzymskokatolicka przy placu Zbawiciela w dzielnicy Śródmieście w Warszawie. Jest to kościół parafii pod tym samym wezwaniem i sanktuarium diecezjalne Matki Zbawiciela.
Historia kościoła mały|Kościół, widok z PKiN Plac Rotunda nieopodal Zamku Ujazdowskiego został w swej południowej części przeznaczony na sady i ogrody. W 1822 właściciel terenu Louis Lerand sprzedał część ogrodu Piotrowi Garnier, który zbudował w tym miejscu murowaną karczmę zwaną „czerwoną”.
Z inicjatywy księdza arcybiskupa, metropolity warszawskiego, Wincentego Chościaka-Popiela i woli mieszkańców Śródmieścia Południowego i Ujazdowa chcących uczcić jubileuszowy rok 1900 budową okazałej świątyni ukonstytuował się w 1899 Komitet Budowy Kościoła pod przewodnictwem księdza prałata Jakuba Siemca. W 1900 wykupiono teren pomiędzy ulicami Marszałkowską i Mokotowską. 12 października 1901 odbyła się uroczystość wmurowania kamienia węgielnego. Konkurs na projekt kościoła wygrał wprawdzie Stefan Szyller, ale realizację powierzono architektowi, autorowi m.in. kościoła św. Wojciecha na Woli i św. Floriana na Pradze, Józefowi Piusowi Dziekońskiemu – absolwentowi Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie i Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu.