Trijodek azotu, – nieorganiczny związek chemiczny azotu i jodu.
Czysty trijodek azotu jest w warunkach normalnych ciemnoczerwonym ciałem stałym. Czysty po raz pierwszy został uzyskany w 1990 roku w wyniku reakcji azotku boru z roztworem fluorku jodu (otrzymanym in situ z ciekłego fluoru i jodu) w trichlorofluorometanie w temperaturze −30 °C i wyizolowany po usunięciu rozpuszczalnika przez sublimację w −20 °C:
Jest związkiem bardzo nietrwałym i rozkłada się szybko w postaci czystej i w roztworze w 0 °C, stopniowy rozkład następuje również w −78 °C, trwały jest dopiero w −196 °C.
Amoniakat trijodku azotu W wyniku reakcji roztworu jodu z wodą amoniakalną powstaje czarny amoniakat . Jest trwalszy o ok. 30 kJ/mol od wolnego . Nie da się z niego usunąć cząsteczek amoniaku i uzyskać wolnego jodku. W takiej formie został otrzymany w roku 1813 przez odkrywcę jodu, Bernarda Courtois. Jego budowa została potwierdzona w roku 1905. Struktura krystaliczna amoniakatu składa się z zygzakowatych łańcuchów złożonych ze współwierzchołkowych tetraedrów . Pomiędzy łańcuchami ulokowane są cząsteczki amoniaku. mały|centruj|400px|Struktura krystaliczna amoniakat trijodku azotu Jest substancją niezwykle niestabilną, rozkładającą się w sposób wybuchowy pod wpływem lekkiego dotyku.