Werner Arber (ur. 3 czerwca 1929 w Gränichen w kantonie Argowia) – genetyk i mikrobiolog szwajcarski, laureat Nagrody Nobla z medycyny w 1978 (odkrycie enzymów restrykcyjnych i ich zastosowanie w genetyce molekularnej).
Życiorys Urodził się w Gränichen, tam też uczęszczał do szkoły podstawowej. W 1949 roku zdał maturę w gimnazjum (Alte Kantonsschule) w Aarau, po czym podjął studia na Politechnice Federalnej w Zurychu. Dyplom w dziedzinie nauk przyrodniczych uzyskał w 1953 roku. W listopadzie tego roku rekomendacja wykładowcy fizyki eksperymentalnej, Paula Scherrera, pomogła mu uzyskać stanowisko asystenta w kierowanym przez Eduarda Kellenbergera Laboratorium Biofizyki na Uniwersytecie Genewskim.
Laboratorium Biofizyki w Genewie dysponowało dwoma prototypowymi mikroskopami elektronowymi, Werner Arber zajmował się wykorzystaniem ich do obserwacji preparatów biologicznych oraz opracowywaniem technik preparatyki. Z laboratorium współpracował Jean Weigle, który zajmował się badaniem bakteriofagów lambda na California Institute of Technology. Werner Arber zainteresował się tą tematyką i podjął ją w swojej pracy doktorskiej.