Firma zapewniała duże dochody, więc właściciel wybudował dla siebie czteropiętrową kamienicę przy ul. Wielkiej 21. W 1869, kiedy ją sprzedał, nabył kamienicę po Mikołaju Jaroszyńskim przy ul. Szpitalnej. W kamienicy mieszkał z żoną Karoliną i córką Eleonorą Józefą, urodzoną w 1856. Młodsza córka, Maria Karolina, zmarła 1,5 roku po narodzinach.
W 1865 powrócił z zagranicy – po odbyciu praktyki w zakładach cukierniczych w Niemczech, Szwajcarii, Anglii, Francji i uzyskaniu doktoratu z chemii spożywczej – syn Karola, Emil Albert Fryderyk Wedel (1841–1919). Włączył się on w prowadzenie przedsiębiorstwa, będącego wówczas liczącym się w Warszawie zakładem przemysłowym. W 1872 stał się jej właścicielem, gdyż po ślubie z Eugenią z Böhmów (1856–1925) otrzymał przedsiębiorstwo w prezencie od ojca.
Po wycofaniu się z zarządzania przedsiębiorstwem Karol Wedel zajął się ogrodnictwem. Hodował m.in. bratki, które wyróżniano na wystawach ogrodniczych. Był członkiem Towarzystwa Ogrodniczego Warszawskiego.
Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ulicy Młynarskiej (aleja 52, grób 36).
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1813 Kategoria:Zmarli w 1902 Kategoria:E. Wedel Kategoria:Niemieccy przedsiębiorcy Kategoria:Cukiernicy Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie