thumb|Ewa Nowacka w 2007 r. Ewa z Łazarowiczów Nowacka (ur. 17 grudnia 1934 w Chorzowie, zm. 29 marca 2011 w Warszawie) – polska powieściopisarka, krytyk, eseistka.
Życiorys W 1958 ukończyła studia na Wydziale Filologii Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1962 roku należała do PZPR.
W latach 1962–1991 pracowała w Polskim Radiu. W 1975 wyróżniona została Honorową Odznaką Komitetu ds. Radia i Telewizji. Laureatka nagrody OIRT za cykl słuchowisk „Opowieści naszych dni” w roku 1975, „Srebrnych Koziołków” V Biennale Sztuki dla Dziecka w 1981 za słuchowisko „W pochmurny, mglisty dzień”.
W roku 1981 w plebiscycie czytelników „Płomyka” otrzymała Orle Pióro. W roku 1983 otrzymała Międzynarodową Nagrodę Literacką im. Janusza Korczaka. 2 czerwca 2009 z rąk podsekretarza stanu w MKiDN Tomasza Merty odebrała Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Została zaproszona do prac m.in. jury Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Agnieszki Bartol „Ja i świat”.
Autorka równie dobrze czuła się w realiach Egiptu faraonów, Cesarstwa Rzymskiego, jak i w czasach współczesnych. Ze słowiańskimi demonami zaprzyjaźniła się w popularnej powieści Małgosia kontra Małgosia.
Zmarła 29 marca 2011 roku. Spoczywa na Starych Powązkach (kw.