Blue Scout Junior – amerykańska czterostopniowa rakieta nośna. Pierwszy praktycznie użyty wariant rakiety Blue Scout. Służyła głównie US Air Force do wynoszenia małych ładunków w lotach balistycznych i suborbitalnych.
XRM-91 Blue Scout Junior, nazywany czasem Journeyman B (podróżnik) należał do rodziny rakiet Blue Scout, oznaczonych przez lotnictwo USA jako System 609A. XRM-91 zewnętrznie nie przypominał innych wariantów rakiety Blue Scout, ponieważ nie używał jej pierwszego członu Algol. Pierwsze dwa człony wersji Junior używały 2. i 3. stopnia rakiety Blue Scout, Castor i Antares. XRM-91 nie posiadał także żyroskopów i systemu kierowania. Stabilność trajektorii lotu zapewniały stateczniki i małe silniczki nadające ruch obrotowy.
Blue Scout Junior miał siłę wystarczającą do umieszczenia satelity na niskiej orbicie okołoziemskiej, jednak nigdy nie wykorzystano go w tym celu.
Blue Scout Junior był najbardziej użytecznym dla US Air Force wariantem rakiety Blue Scout. Jej modyfikacje, oznaczone jako SLV-1B i SLV-1C, były używane do 1970. NASA używała trójstopniowej wersji Blue Scout Junior (bez członu Cetus), pod nazwą RAM B.