Franciszek Pius Radziwiłł (ur. 1 lutego 1878 w Rzymie, zm. 1 grudnia 1944 w Głogówku) – polski polityk, naczelnik Milicji Miejskiej miasta stołecznego Warszawy, członek Tymczasowej Rady Stanu Królestwa Polskiego i dyrektor Komisji Wojskowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Macieja Józefa Radziwiłła (1842–1907) i Jadwigi z domu Krasińskiej (1842–1913), brat Macieja Mikołaja.
Studia odbył w Szwajcarii. Działacz polityczny. W odpowiedzi na deklarację wodza naczelnego armii Imperium Rosyjskiego wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza z 14 sierpnia 1914 roku, obok 68 innych sygnatariuszy, podpisał telegram dziękczynny, głoszący m.in., że krew synów Polski, przelana łącznie z krwią synów Rosyi w walce ze wspólnym wrogiem, stanie się największą rękojmią nowego życia w pokoju i przyjaźni dwóch narodów słowiańskichKazimierz Władysław Kumaniecki, Zbiór najważniejszych dokumentów do powstania państwa polskiego, Warszawa, Kraków 1920, s. 30.. Od roku 1915 naczelnik Milicji Miejskiej w Warszawie, od 1917 członek Tymczasowej Rady Stanu. Od 22 marca 1918 roku dyrektor Komisji Wojskowej przy Radzie Stanu Królestwa Polskiego.
Wraz z inż.