Maciej Józef Konstanty Mikołaj Radziwiłł herbu Trąby (ur. 17 września 1842 w Połoneczce, zm. 11 maja 1907 w Konstancy) – polski arystokrata i ziemianin, działacz społeczny i gospodarczy; książę, szambelan; w 1899–1907 prezes Towarzystwa Rolniczego Radomskiego, w 1900–1905 Towarzystwa Rolniczego Guberni Warszawskiej, w 1900–1903 Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności; w 1902–1907 łowczy dworu imperatorskiego; w 1900–1907 tytularny hrabia szydłowiecki i kasztelan wileński.
Życiorys Urodził się w rodzinnej posiadłości w Połoneczce, jako drugi syn z ośmiorga dzieci Konstantego Mikołaja (1793–1863), hrabiego szydłowieckiego i jego trzeciej żony Adeli z Siestrzanków-Karnickich h. Kościesza (1811–1883). Miał czterech braci: starszego, Mikołaja Antoniego (1841–1900) i młodszych, Karola Wilhelma (1848–1904), Konstantego Wincentego (1850–1920) i Dominika Marię (1852–1938), oraz trzy młodsze siostry: Celestynę Marię (1843–1921), Antoninę Marię (1844–1924), wydaną za Zygmunta Dembowskiego (1823–1896), Michalinę Marię (1845–1879), za Piotra Świętopełka-Zawadzkiego (1847–1899). Wychowywał się z przyrodnią siostrą, córką ojca z drugiego małżeństwa, Jadwigą (1839–1863), wydaną za Edwina Druckiego-Lubeckiego (1828–1901).