po upadku powstania wraz z bratem został osadzony przez Niemców w Oflagu VII A Murnau.
Po odzyskaniu wolności był podchorążym II Korpusu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Kształcił się m.in. w: Trinity College of Music w Londynie (1946–1947) pod kierunkiem Aleca Rowleya i PWSM w Warszawie (1947–1954). Był uczniem Witolda Rowickiego (dyrygentura) oraz Piotra Rytla i Tadeusza Szeligowskiego (kompozycja).
W 1966 roku zainicjował powstanie Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego Wratislavia Cantans i był jego pierwszym dyrektorem. Z jego inicjatywy powstały także: Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu, Festiwal Muzyki Organowej i Klawesynowej, Festiwal Krakowska Wiosna Młodych Muzyków.
Autor licznych utworów orkiestrowych, instrumentalnych i rozrywkowych.
Był mężem Bogusławy Kazimiery (1923–2019).
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 1-3-21).
Muzyka filmowa Pokolenie (1954) Cień (1956) Krzyż Walecznych (1958) Milcząca gwiazda (1959) Wielka, większa i największa (1962) Ranny w lesie (1963) Popioły (1965) Przekładaniec (1968) Pan Wołodyjowski (1969)