Michał Stanisław Flatau (ur. 7 marca 1865 w Warszawie, zm. 19 lipca 1925 w Krakowie) – doktor prawa, urzędnik, w latach 1904-1917 dyrektor c.k. policji w Krakowie.
Życiorys Urodzony w rodzinie neofitów zbliżonej do Leopolda Kronenberga i jego Gazety Polskiej. Jego ojciec Aleksander (1836-1902), żonaty z Joanną Teitelbaum (1844-1918), był maklerem giełdowym i właścicielem Domu Handlowego w Warszawie. Flatau ukończył szkołę średnią w Warszawie, następnie studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie uzyskał stopień doktora.
W 1888 został urzędnikiem: najpierw w Namiestnictwie w Wiedniu, następnie pracował w administracji na Śląsku: w Opawie i Cieszynie; w 1894 komisarz ekspozytury policyjnej w Ostrawie, w 1899 starszy komisarz w c.k. dyrekcji policji we Lwowie.
Od 1901 służył w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, ciesząc się protekcją Edwarda Taaffego, liberalnego premiera Austrii. Następnie został zastępcą kierownika policji we Lwowie. Przy wyjeździe ze Lwowa otrzymał dwa wazony. Po śmierci dotychczasowego szefa policji w Krakowie, dr. Zenona Korotkiewicza, od 1 kwietnia 1904 pełnił obowiązki tymczasowego kierownika Dyrekcji Policji w Krakowie. Z dniem 10 czerwca 1905 został mianowany c. k. radcą rządu i dyrektorem policji w Krakowie.