Włodzimierz Tomaszczuk (ur. 30 lipca 1920, zm. 12 listopada 1974) – polski flecista orkiestrowy.
Życiorys Syn Pauliny z Godniewiczów i Stefana Tomaszczuków. Przed wojną pobierał nauki we Wrześni, tam też po raz pierwszy zetknął się z fletem, występując i pobierając nauki w orkiestrze wojskowej, z którą występował do 1939. W czasie II wojny światowej pracował jako robotnik drogowy.
W 1949 r. ukończył średnią szkołę muzyczną i podjął studia wyższe w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu w klasie fletu. Zajął w tym czasie pierwsze miejsce w Ogólnopolskim Międzyszkolnym Konkursie Boczkowskim, a w roku następnym trzecie miejsce w konkursie muzycznym w Berlinie. W 1947 został drugim flecistą Filharmonii Poznańskiej.
W 1953 wygrał Konkurs Muzyczny Instrumentów Dętych im. Antoniego Reichy w Pradze. Od 1959 był pierwszym flecistą zespołu orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie. Szybko doceniono jego talent i umożliwiono wyjazd na stypendium do Paryża, gdzie szkolił się pod kierownictwem „papieża” flecistów – Jeana-Pierre'a Rampala.