Od 1991 startował w barwach zjednoczonych Niemiec. Na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio zajął 6. miejsce. Na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie również nie obronił tytułu, ale zdobył srebrny medal, przegrywając tylko z wicemistrzem z Seulu Romasem Ubartasem z Litwy. Na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie wywalczył brązowy medal. Także brązowy medal zdobył na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach. Zajął 5. miejsce na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu. Na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie był szósty.
Kiedy wydawało się, że zbliża się koniec kariery Schulta, zdobył brązowy medal na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach, potem srebrny medal na mistrzostwach Europy w 1998 w Budapeszcie, a następnie taki sam medal na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli. Na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney zajął 8. miejsce. Miał wówczas 40 lat.
Był mistrzem NRD latach 1983-1990, a także zjednoczonych Niemiec w 1999. W czasie kariery ważył ok. 110 kg przy wzroście 1,93 m.