Jan Paweł Łuszczewski herbu KorczakHerbarz polski, t. XVI, Warszawa 1913, s. 152. (ur. 26 czerwca 1764 w Skotnikach koło Sochaczewa, zm. 4 lipca 1812) – polski polityk, minister spraw wewnętrznych Księstwa Warszawskiego od 1807 roku, członek Izby Najwyższej Wojennej i Administracji Publicznej w 1806 rokuBarbara Grochulska, Księstwo Warszawskie, Warszawa 1966, s. 52., sekretarz w latach 1785–1795, pracownik gabinetu Stanisława Augusta PoniatowskiegoMaria Rymszyna, Gabinet Stanisława Augusta Poniatowskiego, Warszawa 1962, s. 185..
Był synem Waleriana Łuszczewskiego, starosty sochaczewskiego. Uczył się w szkołach pijarskich w Warszawie. W latach 1785–1795 był sekretarzem Gabinetu Jego Królewskiej MościMaria Rymszyna, Gabinet Stanisława Augusta, Warszawa 1962, s. 185. króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, od 1784 starostą sochaczewskim. W latach 1788–1789 był królewskim sekretarzem sejmowym i sekretarzem skonfederowanych prowincji koronnych w czasie Sejmu CzteroletniegoVolumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 51., poseł ziemi sochaczewskiej na Sejm Czteroletni w 1790 rokuKalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 331.. Jako pierwszy sekretarz Sejmu Czteroletniego, wydał czterotomowy Diariusz sejmowy zawierający 71 początkowych sesji sejmu od dnia otwarcia do 6 III 1789 r.