Będąc pod wrażeniem głodu w Bangladeszu w 1974, zaangażował się w zmniejszenie ubóstwa i ustanowił program gospodarczy obszarów wiejskich, jako projekt badawczy. W 1975 opracował projekt Nabajug (Nowa Era) Tebhaga Khamar (trzy wspólne gospodarstwa), który został przyjęty przez rząd jako Packaged Input Programme. W celu uczynienia projektu bardziej skutecznym, Yunus i jego współpracownicy zaproponowali program Gram Sarkar (rząd wsi). Wprowadzony przez ówczesnego prezydenta Ziaura Rahmana w późnych latach 70. rząd utworzył 40 392 rządy wsi (Gram Sarkar). Utworzyły one czwartą warstwę rządu w 2003 roku. 2 sierpnia 2005, w odpowiedzi na pozew wniesiony przez Bangladesh Legal Aids and Services Trust (BLAST), Sąd Najwyższy uznał Gram Sarkar jako nielegalne i niekonstytucyjne.