Równolegle z zatrudnieniem w PAN pracował w Biurze Edukacji Publicznej IPN w Lublinie (2000–2005) i Warszawie (2005–2007). W 2007 habilitował się w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk na podstawie pracy dotyczącej całej historii Ukraińskiej Powstańczej Armii. W latach 2007–2009 był zatrudniony jako profesor nadzwyczajny w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku, a w latach 2008–2013 na Uniwersytecie Jagiellońskim jako adiunkt w Katedrze Ukrainoznawstwa. W 2011 został przez Senat RP wybrany w skład Rady IPN; organ ten został zniesiony nowelizacją ustawy o IPN w 2016. W 2017 otrzymał tytuł profesora nauk społecznychPostanowienie nr 115.2.2017 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie nadania tytułu profesora ()..
W czerwcu 2023 został wybrany przez Senat w skład Kolegium IPN. W kampanii prezydenckiej w 2025 zajął jednoznacznie negatywne stanowisko w sprawie kandydatury prezesa IPN Karola Nawrockiego na prezydenta RP, przychylając się do opinii Antoniego Dudka.